Flestar eru myndirnar teknar þegar fólk er í glasi og því óvíst hversu vinsæll ég yrði ef ég birti þetta allt á opinni vefsíðu. Að ég tali nú ekki um Facebook. Sama á við um öll myndböndin.

Við erum að tala um nokkrar Jónsmessuhátíðir á Hofsósi, bíladagaferðir og verslunarmannahelgar á Akureyri, ófá partý á Tryggvagötunni og margt margt fleira.

Hér kemur pínulítið sýnishorn.

Verslunarmannahelgi á Akureyri

Binni og Gísli ferskir á Akureyri

Jói með skrúðgöngu

Haukur og Sæunn í einni Salou ferðinni

Hópurinn í annarri Salou ferðinni

Halli hress á Jónsmessu

Jói og Gunni í skipasundi

Partý á Tryggvagötunni

Í Kirkjugötunni á Jónsmessu

Fjör í bænum

Fjör á Glaumbar

Á leið til Akureyrar

Steggjunin Hauks

Valur og Viddi á Tapas

Diddi, Valur og Friðgeir - aftur á Tapas

Rakst á myndbönd á youtube frá þessum tónleikum.

Tekin úr aðfluginu. Lendum hægramegin við miðja mynd.

Ferð með svona apparati fyrir jafn tækjaóðan einstakling og adrenalínfíkil og mig gerði þessa ferð engi annarri líkri. Flugið uppeftir tók 10-15 mín. og lentum við fyrir miðjum hól sem hálftíma síðar var að hluta til rifinn í sundur af nýju sprungunni sem opnaðist þarna um kvöldið 30-40 metrum frá staðnum sem við stóðum á.

Það er frekar sérstakt að sjá svona eldfjall í návígi. Þótt maður sé í aðeins nokkur hundruð metra fjarlægð á maður erfitt með að átta sig á stærðinni á þessu. Grjóthnullungar spýtast þarna upp á þvílíkum ógnarkrafti að í flugi þeirra niður aftur virðast þeir svífa hægt og rólega – en þá er það bara vegalengdin niður sem er að blöffa mann.

Hraunfossarnir niður í Hvannárgil

Jón spaði að sýna sig

Flugið til baka er síðan eitt af því skemmtilegasta sem ég hef gert eða fengið að vera þátttakandi í. Við vorum ekki fyrr lögð af stað til baka yfir gilin þegar þyrlunni er snúið algerlega á hvolf og hver dýfan á fætur annarri tekin með okkur emjandi af hræðslu og gleði. Viðar náði einhverjum myndböndum sem hann skellti á youtube en þar sjást ein eða tvær veltur.

Takið t.d. eftir sjónarhorninu á 0:08 sec. í þessu myndbandi.

Tvö önnur myndbönd frá Vidda á youtube

]]> http://www.finnsson.net/2010/04/thyrluflug-og-eldgos/feed/ 0 http://www.finnsson.net/2010/02/ad-fa-slaemar-hugmyndir/ http://www.finnsson.net/2010/02/ad-fa-slaemar-hugmyndir/#comments Mon, 15 Feb 2010 14:59:49 +0000 Ægir http://www.finnsson.net/?p=1871 Seth Godin talar, í nýrri snilldar bók sinni Linchpin, meðal annars um það að maður þurfi að þora. Að þora að fá slæmar hugmyndir. Það er ekki bara spurning um að maður finni strax réttu hugmyndina til að framkvæma. Maður verður að sætta sig við að góð hugmynd er oft bara ein af hverjum þremur. Ein af hverjum tíu.

Síðasta árið hef ég hrint hinu og þessu í framkvæmd – og eitthvað á ég enn eftir að framkvæma. Hvort það allt séu góðar hugmyndir á síðan bara eftir að koma í ljós.

Ég hef ákveðið að taka þennan pólinn í hæðina líka gagnvart blogginu – og smella því á publish takkann frekar en að láta færslur hanga í drafts þar til ég eyði þeim.

Ég hef átt margar stílabækur í gegnum árin eftir tilraunir mínar til skólasóknar – og hef verið að krota í þær á milli enskustíla og íslenskra ritgerða. Ég fór síðan í fyrsta skiptið í Pennann í gær og fann mér tvær flottar bækur, önnur til að skrifa hjá sér punkta og plön og svo aðra sem þægilegt er að teikna í – uppköst að heimasíðum, notendaviðmót o.fl.

Það er síðan ekki að spyrja að verðlaginu hér á Íslandi þessa dagana, bækur sem ég var sáttur við kostuðu helling. Fyrstu punktarnir í bækurnar urðu því að spara og eyða ekki pening í vitleysu (einsog einhverjar stílabækur)!

Þennan inngang skrifaði ég fljótlega eftir áramót og er búinn að vera á leiðinni í að halda áfram með þetta síðustu vikur. Það hefur ekki gengið betur en þetta.

Kannski að ég endurskoði bara þessa síðu eitthvað; hvað og hvenær ég er að setja eitthvað hér inn. Sé til. Gef twitter straumnum kannski hærra undir höfði hér þar sem ég er mikið duglegri þar. Þú ættir auðvitað að fylgja mér þar.

Áramótaheitin eru nú engar brjálaðar fullyrðingar. Reyna að eldast bara um hálft ár, með aðstoð hollara fæði og góðri hreyfingu. Þroskast um tvö ár með góðum bókum og æfingum. Og ferðast. Mig langar svakalega að fara í langt ferðalag á þessu ári. Hvort það verði eitthvað út fyrir landssteinana veit ég ekki.

Þegar maður sér svona myndbönd áttar maður sig á hvað maður er að fara á mis við. Skellið þessu í “full screen” og njótið.

Iceland from Eva Sturm on Vimeo.

Ég átti frábær jól í Skagafirði með fjölskyldunni. Byrjaði á að renna til Akureyrar þar sem Bylgja systir var að jafna sig eftir aðgerð. Keypti jólagjafirnar þar í bænum og var síðan á Hofsósi alla síðustu viku og lét stjana við mig.

Tók fullt af myndum. Nánast allar af snillingnum Camillu Líf. Fer yfir þær fljótlega og kem fyrir á flickr. Hér er annars smá sýnishorn. Smellt á myndirnar til að sjá fleiri.

Verðandi ljósmyndari

Fyrsta snjóþotuferðin

Föstudaginn tókum við smá rölt um svæðið sem virtist allt hið fínasta, stutt í verslanir og sjoppur og, eins og dönum er trúandi til, bjór til allstaðar. Um kvöldið kíktu nokkrir íslenskir tappar á okkur og voru tekin drykkjuspil og góð umræða um íslensku útrásina, vandamál og vitleysuna sem peningar valda mannfólkinu og önnur hitamál sem best er að ræða undir áhrifum áfengis. Um kvöldið kíktum við Balli síðan á “Gaden”  sem er frekar skemmtilega skipulagður miðbær þarna á Álaborg. Ein gata með öllum pöbbunum sitthvoru megin og rífandi stemning.

Laugardagur fór í þynnku. Hjá Dananum. Ég slapp helvíti vel.

Sunnudag var slappað af, hlustað á Muse og gert sig kláran fyrir langan mánudag.

Beðið eftir fluginu

Mánudagsmorgun fórum við eldsnemma útá flugvöll og flugum til Kaupmannahafnar. Klukkutíma síðar hafði Viðar bæst í hópinn. Lestarferð inn í miðbæinn, með stoppi þar sem við tékkuðum okkur inn á gistihús, tók við og fyrsti bjór dagsins rann ljúft niður. Við skoðuðum miðbæinn aðeins, strikið labbað en leit að bar utan innsta kjarna bæjarins gekk eitthvað ótrúlega illa. Annað hvort vorum við bara að ganga kolvitlausar götur eða það er minna um barina en við gerðum ráð fyrir.

Á lestarstöðinni við flugvöllinn

Strætóferð yfir í austurhluta borgarinnar þar sem hið sérstaka fríríki Christiania er, var sennilega athyglisverðasti túristastaðurinn sem við skoðuðum. Fréttir um að öllu hafi verið lokað þar síðustu árin gerði upplifunina að labba þarna í gegn enn sérstakari, því fljótlega eftir að maður hafði gengið þarna inn var einhver sérstakur angann í loftinu ásamt því að fljótlega rakst maður á tugi sölubása þar sem allt var uppá borðum. Eftir því sem við gengum innar áttaði maður sig á hversu dapurt ástand var þarna. Það var mígandi rigning en samt húkti fólk þarna úti með sínar pípur, frekar dofið til augnanna. Allt niður í unga krakka, ófermda jafnvel, minna í heiminum en hollt sjálfsagt þykir.

Lókal pöbb

Eftir þessa heimsókn kíktum við úr rigningunni inn á bar þar sem við settumst niður og fengum okkur töluvert af bjórum. Við yfirtókum jukebox staðarins og lífguðum uppá annars frekar daufa stemningu, með Elvis Presley, Bítlunum og annarri klassa tónlist sem þar var í boði. Það lifnaði síðan heldur betur yfir staðnum þegar við, útlendingarnir, skelltum Kim Larsen á fóninn. Aðrir bar gestir voru augljóslega stoltir af þessum landa sínum og létu ánægju sína með lagaval okkar augljóslega í ljós.

Þá var ferðinni heitið á það sem þetta snérist allt um. Tónleikar með Muse á Parken. Það er lítið annað hægt að segja um þá en að þeir hafi verið tær snilld. Stemningin þokkaleg, hljómsveitin frábær og show-ið glæsilegt. Danir virðast þó eitthvað lítið fyrir að fagna eða að klappa upp. Það sló algerri þögn á gesti þegar uppklapp hefði átt að eiga sér stað, hljómsveitin kom svo fram aftur og tók fín lög og þegar þeir höfðu svo lokið sér af, steinþögnuðu allir, snéru sér við og löbbuðu út. Við röltum síðan eitthvað þarna á bakvið höllina í burtu þar þar sem rútan með hljómsveitarmeðlimum brunaði svo í burtu, örfáum mínútum eftir að þeir höfðu lokið sér af. Augljóslega á mikilli hraðferð enda nóg af tónleikum eftir í túrnum hjá þeim.

Eftir tónleikana létum við leigubílstjóra finna næsta bar sem var opinn. Á barnum voru nokkrir íslendingar og aðrir tónleikagestir svo tónlistin á staðnum var að sjálfsögðu Muse. Barnum lokaði síðan um kl. 1 svo við röltum á stað heim. Komum við á strikinu þar sem eitthvað af íslendingum var á þvæling og síðustu bjórarnir drukknir fyrir kl. 2 – og fljótlega uppúr því vorum við sofnaðir eftir flottan dag í Kóngsins Köben.

Lagt í hann heim á leið

Morguninn eftir var vaknað mjög snemma til að tryggja það að við kæmum okkur nú örugglega heim. Flugið heim var síðan örugglega hið ljúfasta en það var sofið megnið af því.

Í ferðinni lærði ég þó eftirfarandi:

• Muse eru meiriháttar á tónleikum
• Danir eru stórfurðulegir
• Íslenska krónan er rusl þessa stundina

Annars vil ég þakka Baldri og Guggu kærlega fyrir að hýsa mig þarna úti og Vidda og Baldri fyrir góða skemmtun í Kaupmannahöfn. Þetta verður endurtekið.