Handbolti og nám
Það væri gaman að sjá tölfræði yfir neikvæða hluti yfir síðustu daga. Miðað við fjöldann sem mætti niður í bæ í gær hugsa ég að þjóðin hafi sjaldan verið hressari. Ætli innbrotum, slagsmálum og bíp hlutum hafi fækkað eitthvað? 
Ánægður með Óla Stefáns. Það lítið um að fólk sem kemur opinberlega fram sé með einhverjar skemmtilega speki, segi okkur að berjast við sjálf okkur í stað hvors annars, ekki hvort annað. Og eða eigum að útiloka alla bíp hluti. Já eða bendi okkur á að við erum örfáar hræður en getum allt.
Ég tók annars myndavélina með niður í bæ og smellti af. Getið kíkt á afraksturinn á flickr.
Síðasta föstudagsmorgun fór ég annars á Ísafjörð. Fjarnámshópurinn á frumgreinadeildinni við HR flaug vestur til að hitta kennarana, fara yfir námsefnið og kynnast aðeins. Lögð var aðeins meiri áhersla á að kynnast (sem reyndar á sjálfsagt eftir að gera manni gott til að hjálpast að í gegnum námsefnið) með hressum barferðum fram á kvöld og ferskum hóp í tímum á morgnana eftir því. Ferskleikinn skein úr augum beggja vegna kennaraborðsins í sumum tímum. Tala nú ekki um þegar menn voru að vakna eldsnemma í handboltaleiki eftir örfáa tíma af svefni.
Í tölvufræði var mér kennt hvernig maður sendir tölvupóst, sýnt google leitarvélina og er stefnan að læra á PowerPoint og Excel í vetur. Grunar að ég þurfi að eyða eitthvað minni tíma í að læra heima fyrir þá tíma heldur en einhverja aðra áfanga. Það var síðan virkilega fróðlegt að prófa að tala dönsku eftir 7-8 ára fjarveru frá dönskum skólabókum og að handskrifa 300 orða stíl upp eftir íslensku kennaranum tók merkilega á höndina, enda er það orðið ansi takmarkað hvað maður er að handskrifa í dag.
Námið leggst annars ljómandi í mig, bara ekkert bíp og þá hefst þetta!
