Lögregluríki og réttur manns
Þarsíðustu nótt tók ég upp á því að fara í vinnuna fljótlega eftir að ég vaknaði um nóttina. Uppúr kl.4 er ég stoppaður af leynilöggum á kringlumýrarbrautinni. Þetta voru frekar ungir kappar og hrokinn og yfirgangurinn í þeim alveg eftir því. Miðað við hvernig þessar ofur-löggur, sem óeinkennisklæddir lögreglumenn virðast telja sig vera, haga sér þá hallast ég að því að þeirra bílar séu ekki með samskonar búnað og merktir lögreglubílar en í venjulegum lögreglubílum eru myndavélar sem taka allt upp eftir að, og töluvert áður en, bláu ljósin eru kveikt til að aðstoða við að gæta réttar okkar borgara og lögreglumanna sjálfra í málum sem koma upp þegar mismunandi sögur koma upp úr skýrslum. Ein framljósapera og afturljósaperur eru sprungnar á Golfinum, svo þeir höfðu fullan rétt á að stoppa mig. Hinsvegar þurfti ég að útskýra allt sem þeir sáu inni í bílnum hjá mér. Hvar ég fékk þennan þrífót, hvaða myndarammi þetta væri, hvað væri í þessari íþróttatösku o.s.frv. Ég sagði þeim nú bara, nokkuð yfirvegaður og án eins mikils dónaskapar og ég gat hamið mér, að það kæmi þeim fjandann ekkert við.
Í stuttu máli; ég var agalega stutt frá því að ná að láta klippa af bílnum hjá mér í gærmorgun






