Þeir sem muna eftir mér fyrstu árin hérna í Reykjavík, muna eflaust eftir hvað ég var duglegur með myndavélarnar. Í dag, eftir 9 ár, er ég ótrúlega ánægður með þessa áráttu mína. Magnið af myndum er æðislegt og veit ég hreinlega ekki hvernig ég á að snúa mér í að koma þessu fyrir á netinu til að aðrir geti notið þessa safns. Þetta er ennþá út um allt hjá mér svo ég á eftir að finna mér tíma til að taka þetta allt saman.
Flestar eru myndirnar teknar þegar fólk er í glasi og því óvíst hversu vinsæll ég yrði ef ég birti þetta allt á opinni vefsíðu. Að ég tali nú ekki um Facebook. Sama á við um öll myndböndin.
Við erum að tala um nokkrar Jónsmessuhátíðir á Hofsósi, bíladagaferðir og verslunarmannahelgar á Akureyri, ófá partý á Tryggvagötunni og margt margt fleira.
Ég skrapp á tónleika með Dúndurfréttum á fimmtudaginn. Suddalega góðir. Ég er ekkert hissa á að Rolling Stone Magazine segi þá „The best Pink Floyd, Led Zeppelin cover band ever.“
Ef öllum rannsóknum á skaðlegum áhrifum farsíma er skipt í tvennt, annarsvegar þær sem eru styrktar af símafyrirtækjum eða fyrirtækjum í tengslum við þau og hinsvegar sjálfstæðar rannsóknir þeim ótengdum, kemur víst svolítið forvitnilegt í ljós.
70% sjálfstæðu rannsóknanna benda til að notkun farsíma geti verið skaðleg.
25% rannsókna styrktum af símafyrirtækja benda til að notkunin sé skaðleg.
Í nýjasta podcast þætti This American Life fjallar þriðji hluti þáttarins (hefst á 45:55) um einmitt þetta. Þeir tala m.a. um að farsímanotkun í dag sé stærsta líffræðitilraun sem gerð hafi verið. Að ekki sé búið að sanna þetta á einn veginn eða annan og að á meðan notum við símana óspart.
Þeir tala reyndar um að mörg Evrópulönd taki mun strangar á þessum málum en Bandaríkjamenn. Litlar sem engar rannsóknir séu framkvæmdar í Bandaríkjunum og regluverk um aldurstakmörk á notkun farsíma sé strangari eða til staðar í mörgum löndum Evrópu.
Það eitt að Bandaríkjamenn séu að draga lappirnar í þessu gæti kannski verið einhver vísbending.
Ekki misskilja samt. Strax eftir að ég hlustaði á þáttinn tók ég upp símann, lagði þéttingsfast að eyranu og talaði lengi vel án þess að spá nokkuð í þessu. Ég er ekkert á nálum yfir þessu.
En hver veit, þetta verður kannski stærsta “I told you so” mannkynssögunnar.
Í vikunni opnaði Facebook kerfið sitt betur og gerðu efni vefsins enn aðgengilegra þeim sem hafa áhuga á að komast í gögn notenda þar. Eftir að Finnur frændi tók saman alla umfjöllun um eldgos og birti í síðu hjá sér greip ég kóðann og fletti upp tveimur leitarstrengjum sem í sjálfu sér eru ekki merkilegir.
Leitarorðin “ferðalag” og “ekki heima” geta hinsvegar birt lista yfir tilvalin fórnarlömb innbrota og aðeins dæmi um hversu auðvelt er að misnota upplýsingar sem fólk hefur ekki hugmynd um að það sé að gefa upp hverjum sem vill sjá. Og taktu eftir; þetta er aðgengilegt öllum. Ekki bara vinum þínum.
Smelltu á myndina til að sjá hvaða fólk er ekki heima
Ef þú ert notandi á Facebook, renndu endilega í gegnum privacy stillingarnar og athugaðu hvort þú sért nokkuð að birta of mörgum of miklar upplýsingar um þig.
Umræðan um áhrif ummæla Ólafs Ragnars á ferðaþjónustuna virðist í megindráttum snúast á tvo vegu. Að hann sé að sinna almannavarnahlutverki erlendra ríkja – eða að hann sé að stórskaða ferðaþjónustuna hér innanlands.
Baldur tekur þetta vel saman og fær fína umræðu í framhaldi af því.
Mig langaði rétt að birta mynd af athyglinni sem Ísland er að fá og gefur kannski einhverja mynd af því hversu margir eru fyrst núna að spá eitthvað yfir höfuð í Íslandi. Fólk sem vissi varla af okkur. Og því sennilega síst af öllu á leið í ferðalag hingað. Hversu margir þeirra sáu síðan þessi umræddu ummæli Óla veit ég ekki né hversu margir þeirra sem hafa heyrt af Íslandi síðustu viku koma til með að heimsækja okkur.
Trend orðsins "Iceland" á netinu samkvæmt Google
Trend "visit iceland" á Google
Hvernig sem það fer þá er heildarfjöldi ferðamanna sem koma til Íslands á næstu árum langt í frá að fara að minnka.
Fyrir viku síðan bauð vinnan mér og samstarfsfólki mínu í útsýnisflug upp að eldstöðvunum í Eyjafjallajökli. Flogið var af stað frá Hótel Rangá rétt rúmlega 17.00 á miðvikudaginn með þeim landsfræga þyrluflugmanni Jóni Spaða sem átti heldur betur eftir að standa undir nafni í heimferðinni.
Tekin úr aðfluginu. Lendum hægramegin við miðja mynd.
Ferð með svona apparati fyrir jafn tækjaóðan einstakling og adrenalínfíkil og mig gerði þessa ferð engi annarri líkri. Flugið uppeftir tók 10-15 mín. og lentum við fyrir miðjum hól sem hálftíma síðar var að hluta til rifinn í sundur af nýju sprungunni sem opnaðist þarna um kvöldið 30-40 metrum frá staðnum sem við stóðum á.
Það er frekar sérstakt að sjá svona eldfjall í návígi. Þótt maður sé í aðeins nokkur hundruð metra fjarlægð á maður erfitt með að átta sig á stærðinni á þessu. Grjóthnullungar spýtast þarna upp á þvílíkum ógnarkrafti að í flugi þeirra niður aftur virðast þeir svífa hægt og rólega – en þá er það bara vegalengdin niður sem er að blöffa mann.
Hraunfossarnir niður í Hvannárgil
Jón spaði að sýna sig
Flugið til baka er síðan eitt af því skemmtilegasta sem ég hef gert eða fengið að vera þátttakandi í. Við vorum ekki fyrr lögð af stað til baka yfir gilin þegar þyrlunni er snúið algerlega á hvolf og hver dýfan á fætur annarri tekin með okkur emjandi af hræðslu og gleði. Viðar náði einhverjum myndböndum sem hann skellti á youtube en þar sjást ein eða tvær veltur.
Takið t.d. eftir sjónarhorninu á 0:08 sec. í þessu myndbandi.
Seth Godin talar, í nýrri snilldar bók sinni Linchpin, meðal annars um það að maður þurfi að þora. Að þora að fá slæmar hugmyndir. Það er ekki bara spurning um að maður finni strax réttu hugmyndina til að framkvæma. Maður verður að sætta sig við að góð hugmynd er oft bara ein af hverjum þremur. Ein af hverjum tíu.
Síðasta árið hef ég hrint hinu og þessu í framkvæmd – og eitthvað á ég enn eftir að framkvæma. Hvort það allt séu góðar hugmyndir á síðan bara eftir að koma í ljós.
Ég hef ákveðið að taka þennan pólinn í hæðina líka gagnvart blogginu – og smella því á publish takkann frekar en að láta færslur hanga í drafts þar til ég eyði þeim.
Síðustu vikur er hef ég verið að skrifa svolítið af bloggfærslum á likaminn.is en það er vefur sem ég er að smíða með hjálp mikilla snillinga sem ýmist eru á kafi í næringa- og íþróttafræðum.
Bloggið sjálft er í raun hálfgert hliðar-verkefni vefsins þar sem vefurinn sjálfur mun verða undir tól sem ég er að smíða – og byrjaði á til að halda utan um eigin íþróttaiðkun og árangur á breyttu mataræði. Fyrstu eiginleikar kerfisins hafa verið prufaðir af litlum hópi og er ég þessar vikurnar að ganga frá þeim svo ég geti opnað þá fyrir gesti bloggsins.
Þannig að ef þú hefur áhuga á einhverju sem við kemur líkamanum því sem hefur áhrif á ástand hans þá skaltu endilega skrá þig á síðuna og fá aðgang.
Það er í gangi undirskriftasöfnun til að hvetja Sparisjóð Skagafjarðar til að opna afgreiðslu á Hofsósi eftir að Arion banki lokaði sinni. Að sjálfsögðu þarf bankaútibú í bæ sem er í stöðugri sókn einsog Hofsós er!
Seth Godin talar, í nýrri snilldar bók sinni 
